Where the mind is without fear and the head is held high;
Where knowledge is free;
Where the world has not been broken up into fragments by narrow domestic walls;
Where words come out from the depth of truth;
Where tireless striving stretches its arms towards perfection;
Where the clear stream of reason has not lost its way into the dreary desert sand of dead habit;
Where the mind is led forward by thee into ever-widening thought and action–
Into that heaven of freedom, my Father, let my country awake.
– Rabindranath Tagore : The GITANJALI
ณ ที่ใดดวงใจไม่ไหวหวั่น
ไม่พรึงพรั่นหวั่นระแวงแหนงฉงาย
ณ ที่ใดอยู่ได้ด้วยเกียรติพราย
มิต้องค้อมเศียรถวายผู้ใดเลยณ ที่ใดไร้ซึ่งอวิชชา
ล้วนวาจาส่อสัตย์จัดเฉลย
ณ ที่ใดโลกหล้าพาเสบย
ไม่เฉยเมยเกี่ยงวิรุธประทุษกันณ ที่ใดมีความพยายามยิ่ง
อุตสาหะเพื่อสิ่งสมบูรณ์มั่น
ณ ที่ใดธารใสแห่งเหตุนั้น
ไม่เหือดแห้งไปพลันด้วยชาชินณ ที่ใดดวงใจจรดล
สู่สถลแห่งกรรมกระทำสิ้น
อีกพลังจิตตาเป็นอาจิณ
ขอสวรรค์โปรดยินดลบันดาลมาตุภูมิข้าไซร้ได้สัญจร
สู่นครอันบำราศเรื่องร้าวฉาน
ณ ที่นั้นขอพระโปรดประทาน
ให้สมฤทธิ์กิจการสมใจ เทอญฯ
บทกวีจาก “คีตาญชลี” ผลงานรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมของ ท่านรพินทรนารถ ฐากูร ถอดความโดย อาจารย์เรืองอุไร กุศลาสัย
ขอขอบคุณเว็บไซต์ http://www.geocities.com/siamintellect/poems/tagore.htm ที่ทำให้เข้าใจความหมายของบทกวีนี้ดีขึ้นค่ะ
และขอขอบพระคุณอาจารย์บางท่าน ที่หัดให้คนทำงานห้องสมุด (อย่างเรา) รู้จักอ่านอะไรดีๆ แบบนี้บ้าง ..



ไม่ทราบว่าอาจารย์เรืองอุไรเป็นญาติกับอาจารย์กรุณาหรือเปล่า เพราะนามสกุลเดียวกัน (เคยอ่านบทกวีของอาจารย์กรุณามาก่อน รู้สึกชอบมาก)
ใช่ค่ะ
มีเว็บของอาจารย์กรุณาที่่นี่ …
http://www.geocities.com/siamintellect/intellects/karuna/biography.htm