ไปดูหุ่นละครเล็ก (โจหลุยส์)

เมื่อคืนวันอาทิตย์ที่ 4 พ.ค. 51 มีโอกาสไปดูหุ่นละครเล็กที่สวนลุมไนท์บาซาร์   … ได้ยินชื่อเสียงมานานหลายปีแล้ว ทราบมาว่า แต่เดิมชื่อ โรงละครโจหลุยส์เธียร์เตอร์  เป็นโรงละครเล็กๆ และเคยมีข่าวว่าประสบปัญหาทางการเงินหลายครั้ง แต่เดี๋ยวนี้ขยายกิจการใหญ่โตขึ้นมาก ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ พระราชทานชื่อโรงละครให้ใหม่ว่า “นาฏยศาลา หุ่นละครเล็ก” เมื่อปี พ.ศ. 2547 และทรงรับเป็นองค์อุปถัมภ์ของมูลนิธินาฏยศาลาฯ ด้วย

ที่ชื่อว่า “โจหลุยส์” เข้าใจว่าเป็นชื่อเรียกกันเล่นๆ ของ ครูสาคร ยังเขียวสด ศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2539 สาขาศิลปะการแสดง หุ่นละครเล็ก ผู้ก่อตั้งโรงละครแห่งนี้ ซึ่งเสียชีวิตไปเมื่อปีที่แล้ว คณะละครรุ่นปัจจุบันล้วนเป็นคนหนุ่มสาว บรรดาลูกหลานของครูสาคร ที่มากด้วยความสามารถ เมื่อคืนนี้แสดงเรื่อง “กูรมาวตาร ตำนานพระราหู” หรือ กำเนิดจันทรุปราคา ซึ่งเป็นผลงานที่ส่งไปเข้าแข่งขันและได้รับรางวัลชนะเลิศการแสดงทางวัฒนธรรมยอดเยี่ยม จากงาน World Festival of Puppet Art 2006 ที่กรุงปราก สาธารณรัฐเชค ด้วย … น่าชื่นชมมาก …

เป็นความมหัศจรรย์อย่างหนึ่ง ที่ได้เห็นการเชิดหุ่น เป็นสุดยอดศิลปวัฒนธรรมอันทรงคุณค่าของไทย ซึ่งไม่ใช่หุ่นกระบอกธรรมดา แต่เป็นการแสดงโขนไปด้วย หุ่นแต่ละตัวใช้คนเชิดพร้อมกัน 3 คน ซึ่งผ่านการฝึกฝนศิลปะการเล่นโขนมาเป็นอย่างดี และการร่ายรำต้องอาศัยการทำงานเป็นทีมเวิร์คมาก  ทำให้ทั้งหนุมาน (3 หนุ่ม) และนางเบญจกาย (3 สาว)  วิ่งไล่จับกัน และหยอกล้อกับผู้ชมอย่างสนุกสนาน โดยเฉพาะบรรดาผู้ชมชาวต่างประเทศ หุ่นโลดแล่นได้อย่างน่าประหลาด ราวกับว่ามีชีวิตจริงๆ … เหมือนมีวิญญาณ

อ่านประวัติอันล้มลุกคลุกคลานในอดีต ของคณะละครโจหลุยส์ ได้ที่ http://www.sarakadee.com/feature/2000/03/15year4.htm

แล้วจะเห็นว่า ความสำเร็จ และชื่อเสียง ไม่ได้มาง่ายๆ นะคะ 

แต่ถ้าผู้ใหญ่ของบ้านเมืองไม่เห็นคุณค่าอนุรักษ์ไว้ ในที่สุดเราก็อาจจะสูญเสียสิ่งที่ไม่ควรสูญเสียไปจนได้ ..