ไปทำบุญที่ “วัดอินทรวิหาร”

เมื่อวันเสาร์ที่ 21 มิ.ย. 51 พักผ่อนอยู่ที่บ้านดีๆ ก็มีบุญมาหล่นใส่ … อาจารย์เกรียงไกรโทรมาชวนไปร่วมอนุโมทนาบุญ งานบวช (แบบไม่สึก) ของคุณหมอแดง เพื่อนรุ่นพี่ อดีตรูมเมดสมัยเรียนที่ ม.ข. ซึ่งบวชแล้วจะไปเป็นเจ้าอาวาสวัดที่วังน้ำเขียว โดยมีพิธีบวชที่ วัดอินทรวิหาร พระอารามหลวง ถนนวิสุทธิกษัตริย์ เวลาประมาณ 15.00 น.

ไม่รู้จักวัดนี้มาก่อน แต่พอไปถึง ก็จำได้ว่าผ่านบ่อย … หากเดินทางจากศาลายา มาคณะวิทยาศาสตร์ พญาไท  ข้ามสะพานพระราม 8 จะอยู่เชิงสะพานพอดี … นับว่าเป็นบุญกุศลมาก ที่บังเอิญวันนี้ นอกจากจะได้มาร่วมงานบวชแล้ว ยังมีพิธีเททองหล่อ สร้างพระพุทธรูป 2 องค์ คือ พระพุทธสิหิงค์ และรูปหล่อสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี)  โดยมีสมเด็จพระพุฒาจารย์วัดสระเกศ (สมเด็จเกี่ยว) เป็นประธานให้ทั้งสองพิธี แถมวันรุ่งขึ้น (อาทิตย์ที่ 22 มิ.ย.) จะเป็นวันครบรอบ 136 ปีแห่งการมรณภาพของสมเด็จโตอีกด้วย

 … ได้มีโอกาสฟังพระคาถาชินบัญชร – version พระสวดเต็มรูปแบบ ในระหว่างพิธีสร้าง “พระพุทธรูป” และได้มีโอกาสเข้าไปร่วมพิธีสร้าง “พระสงฆ์” ภายในพระอุโบสถสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) … นับเป็นวันดีวันหนึ่งในชีวิตเลยทีเดียว โดยเฉพาะสำหรับคนที่ความจำไม่ค่อยจะดี ไม่สามารถสวดคาถาอะไรได้เลย ยกเว้นคาถาชินบัญชร

สงสัยอยู่นาน ว่าทำไม วัดนี้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับสมเด็จโตวัดระฆัง … เลยพากันเดินเสาะแสวงหาข้อมูลกันทั่ววัด และในที่สุด (ด้วยความสามารถของอาจารย์เกรียงไกร) ก็ได้รับหนังสือเล่มหนึ่งจากท่านเจ้าคุณที่ห้องสำนักงานเลขานุการ … เป็นหนังสือประวัติของวัดนี้และประวัติของสมเด็จโตโดยละเอียด  พร้อมภาพสีประกอบสวยงาม … ดีใจมาก เพราะตั้งใจว่าอ่านจบแล้วจะเอามาเขียนบล็อก  …

วัดนี้เดิมชื่อ วัดบางขุนพรหมใน เป็นวัดที่สมเด็จโตบวชเป็นสามเณร เมื่อครั้งอาศัยอยู่กับโยมแม่ที่ตำบลบางขุนพรหม ฝั่งพระนคร ในสมัยรัชกาลที่ 1 ก่อนที่จะไปเป็นเจ้าอาวาสวัดระฆังโฆสิตาราม ฝั่งธนบุรี ซึ่งท่านมักจะเดินทางไปมาระหว่างวัดทั้งสอง โดยล่องเรือในแม่น้ำเจ้าพระยา … ในสมัยรัชกาลที่ 5 ท่านได้มรณภาพลง ด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ.2415 ณ ศาลาใหญ่ของวัดแห่งนี้ ในขณะควบคุมการก่อสร้างพระศรีอริยเมตไตรย (หลวงพ่อโต) ซึ่งเป็นพระพุทธปฏิมายืนปางทรงบาตร องค์ใหญ่โตมากสมกับชื่อของท่าน ขณะสร้างไปได้ถึงพระนาภี (สะดือ) เท่านั้นเอง …

ในหนังสือเล่มนี้ บรรยายชีวประวัติของท่านตามภาพจิตรกรรมฝาผนังในอุโบสถวัดอินทรวิหาร โดยเฉพาะเรื่องดังต่างๆ นานา ของท่าน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องปราบแม่นาคพระโขนง เรื่องจุดไต้เข้าวังเวลากลางวันแสกๆ เพื่อเป็นปริศนาธรรม ถวายรัชกาลที่ 4 และเรื่องอภินิหารพระสมเด็จรุ่นไกเซอร์ เมื่อครั้งรัชกาลที่ 5 เสด็จประพาสยุโรป เป็นต้น

มีเกร็ด “ขำขำ” เกี่ยวกับอุปนิสัยของท่านหลายเรื่อง แต่ชอบเรื่องนี้มากที่สุด … ฮามาก

ตามปรกติ เจ้าประคุณสมเด็จฯ ท่านพูดจ๊ะจ๋ากับทุกคน แม้สัตว์ดิรัจฉานท่านก็พูดอย่างนั้น ยกตัวอย่างเช่น ดังคราวหนึ่ง ท่านเดินไปพบสุนัขนอนขวางทางอยู่ ท่านพูดกับสุนัขนั้นว่า “โยมจ๋า ขอฉันไปทีจ้ะ” แล้วท่านก็ก้มกายหลีกทางไป มีผู้ถามว่าทำไมท่านจึงทำดังนั้น ท่านว่า “ฉันรู้ไม่ได้ว่า สุนัขนี้เคยเป็นพระโพธิสัตว์หรือไม่ เพราะในเรื่องชาดกกล่าวว่า กาลครั้งหนึ่ง พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นสุนัข” …

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s