มหิดลจ่ายค่าวารสารและฐานข้อมูลออนไลน์เกือบ 100 ล้านบาทต่อปี

17 ธันวาคม 2552

ข้อมูลจากการประชุมคณะกรรมการพิจารณาวารสารและฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2552 ที่ผ่านมา

เป็นการประชุมร่วมกันของผู้บริหารมหาวิทยาลัย ผู้บริหารหอสมุดและคลังความรู้ ผู้บริหารคณะ สถาบันต่างๆ โดยเฉพาะคณะใหญ่ที่ใช้เงินซื้อวารสารเยอะ เช่น คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล คณะแพทยศาสตร์ ร.พ. รามาธิบดี คณะวิทยาศาสตร์

ผลสรุปจากที่ประชุม จะนำมาเล่าสู่กันฟัง เพื่อให้ชาวมหิดลทุกท่านได้ทราบว่า วารสารและฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ต่างๆ ที่ให้บริการทั้งที่เป็นตัวเล่มและออนไลน์ ทั่วทั้งมหาวิทยาลัยนั้น ใช้เงินเกือบ 100 ล้านบาทต่อปี !!

นโยบายหลักที่รองอธิการบดีฝ่ายนโยบายและสารสนเทศ ประธานในที่ประชุมให้ไว้ คือ ไม่ว่าจะใช้เงินของคณะใดบอกรับ ขอให้สามารถใช้กันได้อย่างทั่วถึงแบบ campus-wide โดยใช้ IP range ของมหาวิทยาลัย คือ 202.28.*

ปีงบประมาณที่ผ่านมา (2552) ค่าวารสาร ทั้งฉบับพิมพ์และฉบับออนไลน์ หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ (E-Books) และฐานข้อมูลเพื่อการสืบค้น (E-databases) ต่างๆ โดยเป็นเงินงบประมาณของหอสมุดและคลังความรู้ฯ 13 ล้านบาท เงินส่วนกลางของมหาวิทยาลัย 19 ล้านบาท คณะแพทย์ศิริาช 24 ล้านบาท คณะแพทย์รามา 11.5 ล้านบาท คณะวิทยาศาสตร์ 15.5 ล้านบาท (เป็นเงินสนับสนุนจากโครงการ PERCH ประมาณเกือบ 2 ล้านบาท สำหรับค่าวารสาร ACS) คณะพยาบาลศาสตร์ 8 แสนบาท ที่เหลือเป็นคณะอื่นๆ อีกคนละเล็กคนละน้อย รวมทั้งหมดเป็นเงิน 86.7 ล้านบาท

ไม่ใช่แค่นั้น ยังมีฐานข้อมูลที่ สกอ. บอกรับ และเราได้ใช้ด้วยอีก 14 ฐานข้อมูล โดยที่เราต้องจ่ายเงินสมทบด้วยตามเงื่อนไขของทางบริษัท ในจำนวนนั้นมีฐานข้อมูลยอดนิยมของชาวคณะวิทย์ด้วย นั่นก็คือ ISI web of Science และ ScienceDirect

สรุปว่า ปีหนึ่งๆ มหาวิทยาลัยมหิดล จะต้องจ่ายเงินจำนวนมหาศาล ซื้อทรัพยากรเพื่อการเรียนรู้ให้แก่อาจารย์และนักศึกษา จะได้ใช้ในการเรียนการสอน และทำวิจัยกันอย่างเต็มที่ ปี 2553 เข้าใจว่าจะจ่ายมากกว่านั้นอีก เฉียดๆ 100 ล้านนั่นแหละ มีข่าวดีสำหรับผู้ใช้วารสารของสำนักพิมพ์ Wiley-Blackwell ก็คือ ปี 2553 นี้ อาจมี Thailand Consortium ซึงทำให้เราสามารถใช้วารสารของสำนักพิมพ์ค่ายนี้ได้ทั้งหมด 1,200 กว่าชื่อด้วย !!

อย่างไรก็ตาม ข้อควรระวังคือ อย่าได้ใช้ login/password ในการ download PDF ของทางบริษัทและสำนักพิมพ์มากเกินความจำเป็น จนกระทั่งไปละเมิด license agreement ซึ่งถ้าทางมหาวิทยาลัยจับได้ ไม่ว่าท่านจะใช้เอง หรือให้เพื่อนยืม account ก็ถือเป็นความผิด … มีบทลงโทษด้วย ซึ่งทางมหาวิทยาลัยกำลังกำหนดนโยบายด้านความมั่นคง (Security) ทางด้าน ICT และคงจะประกาศใช้ในเร็วๆ นี้

This entry was posted in E-Databases and tagged , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to มหิดลจ่ายค่าวารสารและฐานข้อมูลออนไลน์เกือบ 100 ล้านบาทต่อปี

  1. บุรชัย says:

    ผมใช้ science direct แยะมาก

    สงสัยว่า คำว่าใช้มากเกินไปนั้นคืออย่างไร ที่แน่ๆเราใช้เอง

  2. ruchareka says:

    หมายถึง download โดยใช้ Robot หรือเรียกง่ายๆ ว่า “สูบ” paper ไปเก็บไว้ แบบเรียงทีละ articles ทีละ issue ค่ะ ทางสำนักพิมพ์จะมีระบบ detect และถ้าตรวจเจอจะปิดการ access โดยอัตโนมัติ

  3. Sandy says:

    โอกาสทอง จริง ๆ เยี่ยมมากเลย รู้ข่าวอย่างนี้แล้วทำให้มีความสุขล่วงหน้าในการทำงานบริการให้ผู้ใช้ มาก ๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s