Tag Archives: ประวัติศาสตร์

“ถ้าเกิดไฟไหม้ไม่ต้องเก็บเครื่องเพชร ให้เก็บหนังสือก่อน”

แต่ไหนแต่ไรมา บทบาทของผู้หญิงในสังคมไทยหากว่ากันตามจริงนับว่าเป็นรองผู้ชายอยู่มากโข ยิ่งกับเรื่องการศึกษาเล่าเรียนด้วยแล้ว ยากนักที่จะมีโอกาสได้เรียนเขียนอ่านเหมือนผู้ชาย แม้จะเป็นเจ้านายฝ่ายในก็ยังไม่ได้รับโอกาสเท่าใดนัก ประเทศสยามในสมัยแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเปิดประเทศเพื่อคบค้ากับชาวต่างชาติมากขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นว่าประเทศสยามเป็นอารยะ ประชาชนต่างตื่นตัวรับวัฒนธรรมและวิทยาการของชาติตะวันตก รวมถึงค่านิยมในการให้บุตรหลานได้เล่าเรียนหนังสือมากขึ้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสนับสนุนการศึกษาในทุกระดับ โดยเฉพาะพระราชโอรสและพระบรมวงศานุวงศ์ ถึงอย่างนั้นก็ยังติดธรรมเนียมบางประการที่ทำให้สตรีไม่อาจได้รับการศึกษาเทียบเท่าบุรุษ

Posted in การอ่าน | Tagged , , , , | Leave a comment

บรรณารักษ์ชวนอ่าน: ๑๐๐ เอกสารสำคัญ สรรพสาระประวัติศาสตร์ไทย

สรรพสาระประวัติศาสตร์ไทย “ความสำคัญของรัชกาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราชในประวัติศาสตร์ไทย” ผ่านไปแล้วสำหรับการเปิดให้เข้าชมภาพยนตร์ “ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช” แบบฟรีๆ กันถึง ๑๖๐ โรงทั่วประเทศ คำนวนคร่าวๆ ก็น่ามีคนไทยได้เข้าชมกว่าห้าหมื่นคน เสียงวิพากษ์วิจารณ์จะดีหรือลบนั้นก็สุดแท้แต่ใครจะมอง คิดเสียว่าอย่างน้อยก็พอจะให้คนไทยจำนวนหนึ่งได้สนุกสนานไปกับภาพยนตร์ แต่ที่สะกิดใจผมนิดหน่อยคือการที่หลายคนอาจแยกแยะไม่แตกระหว่างภาพยนตร์เพื่อความบันเทิงกับความเข้าใจเรื่องประวัติศาสตร์

Posted in บรรณารักษ์ชวนอ่าน | Tagged , , , , , , | 1 Comment

บรรณารักษ์ชวนรู้: ท่องเที่ยวอย่างมีวัฒนธรรม

(ข้อเขียนนี้เป็นความเห็นส่วนตัวเท่านั้น) บรรณารักษ์ไปเจอข่าวที่เจ็บจี๊ดอยู่ข่าวหนึ่ง ตามประสาคนที่ทำงานจดหมายเหตุและพิพิธภัณฑ์แล้วก็สนใจเรื่องราวทำนองนี้อยู่ด้วย ก็ยิ่งเจ็บจี๊ดขึ้นไปอีก คือข่าวที่มีเด็กมือบอนไปสลักชื่อตัวเองไว้เป็นที่ระลึกบนโบราณสถานที่อียิปต์ จนกลายเป็นเรื่องราวใหญ่โต ทำให้ประเทศเสียหน้าไปทั่วโลกเลยทีเดียว เรื่องมันเกิดเพราะเจ้าเด็กคนนี้ที่ชื่อ Ding Jinhao (ตอนนี้ชื่อหมอนี่ดังมาก (ด้านไม่ดี) ลองค้นใน Google ก็ได้ครับ) อายุแค่ ๑๕ ปี ดันคันไม้คันมือไปสลักชื่อตัวเองไว้ที่โบราณสถานในอียิปต์ว่า “Din Jinghao was here” ประมาณว่า ฉันเคยมาเหยียบที่นี่แล้วนะ คงด้วยความคึกคะนองและไร้ปัญญา (ขอใช้คำนี้เลย) ปรากฏว่าภาพถูกเผยแพร่ไปทั่วโลกบนสื่อออนไลน์ ทำเอาประเทศจีนเสียชื่อเสียงมาก ชาวจีนเลยตามหากับให้ทั่วว่าไอ้คนมือบอนนี้เป็นใคร แล้วก็เจอตัวในที่สุด โบราณสถานที่เจ้าเด็กนี่ไม่ขีดเขียนก็ไม่ใช่ธรรมดานะครับ แต่เป็น มหาวิหารลักซอร์ ในกรุงไคโร อายุมากกว่า ๓,๔๐๐ ปี เดิมทีเป็นวิหารโบราณที่ไม่ใหญ่โตนัก จนถึงสมัยฟาโรห์อาเมนโนฟิสที่ … Continue reading

Posted in บรรณารักษ์ชวนรู้ | Tagged , , , , , , , , | 1 Comment

บรรณารักษ์ชวนอ่าน : มินจายอง ราชินีบัลลังก์เลือด (The Lost Queen)

หยวนเฟย. (๒๕๕๓). มินจายอง ราชินีบัลลังก์เลือด. แปลจาก The Lost Queen. โดย ชลาลัย ธนารักษ์สิริถาวร. กรุงเทพ : มติชน. เลขหมู่ : นว ห๒๑๘ม ๒๕๕๓ ใครที่เป็นแฟนละครเกาหลีหรือสนใจเรื่องราวของเกาหลีน่าจะคุ้นหูกับพระนามของ “พระราชินีมิน” มาบ้าง เรื่องราวที่แสนอื้อฉาวของพระนางที่เป็นที่รู้จักกันดีคือการที่พระนางถูกลอบปลงพระชนม์โดยทีมสังหารจากญี่ปุ่นและบางส่วนก็เป็นคนเกาหลีเองที่ไม่ลงรอยกับพระนาง เหตุการณ์ครั้งนั้นเป็นชนวนความขัดแย้งที่รุนแรงอย่างยิ่งระหว่างคนเกาหลีกับคนญี่ปุ่น บางกระแสก็ว่าเป็นเพราะการกุมอำนาจแบบเบ็ดเสร็จของพระนางทำให้ญี่ปุ่นไม่พอใจ และบ้างก็ว่าสาเหตุนั้นมาจากความขัดแย้งในราชสำนักเอง อำนาจเป็นสิ่งหอมหวลใครๆ ก็อยากลิ้มลอง เมื่อขี่หลังเสือแล้วลงลำบาก แถมยังต้องระวังไม่ให้เสือแว้งกัด พระนางเองก็เช่นกัน ในช่วงปลายราชวงศ์โชซอน หรือราว ค.ศ. ๑๘๙๐ เป็นต้นมา ญี่ปุ่นเริ่มแผ่ขยายอิทธิพลเข้ามายังดินแดนบางส่วนของจีนและรุกล้ำเข้ามาในเกาหลี ในยุคนั้นยากที่จะมีใครต่อต้านแสนยานุภาพของญี่ปุ่นได้ เป้าหมายของชาวอาทิตย์อุทัยคือการครองเอเชียตะวันออก โดยมีเป้าหมายจะกลืนคาบสมุทรเกาหลีทั้งหมด … Continue reading

Posted in บรรณารักษ์ชวนอ่าน | Tagged , , , , , , | Leave a comment